Het kronkelpad

Uit 'Het absurdistisch universum'

Een dichter die het in de diepte zocht,
wat hij buiten in de wind ook had kunnen vinden,
kreeg last van optrekkend vocht
en wat zo meer in duister opdrong tot hinder

Daar diep in zijn vroegste dromen
waar feeen en elven ooit vlogen
vond hij niets dan niet te ontkomen
spijt over alles dat bleek verbogen.

Verbogen in de schijn als het weten
in de waan van de dagen, als wijs ervaren
wordt in de illusie van het als zeker gemeten
gelijk dat liegt zich steeds te verklaren.

Guido van Geel