Zo vrij als een vis

Vandaag ben ik vrij.
Niet zo vrij als een vogel,
maar als een vis in een vissenkom.
Ik kan denken wat ik wil,
kan doen wat ik wil,
kan zeggen wat ik wil,
maar niet in staat uit de vissenkom van mijn omgeving te komen.
Gebonden door school.
Gebonden door een gebrek aan geld.
Gebonden door familie.
Gebonden door werk.
Of vertel ik mezelf dit om te ontkennen dat ik misschien wel niet uit de vissenkom wil,
bang voor wat er zich achter het glas afspeelt,
eigenlijk wel tevreden met hoe het is.
Bang voor het onbekende.
Vandaag ben ik vrij,
maar wil ik wel vrij zijn?