1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Ik sta aan de afgrond
Verdrietige gedachten raken mijn hart
Verdwaald in een oerwoud van tranen
Minuten tikken weg in een zwart gat
Ik schijn in een zee te staan
Een stilte van mijn mond
Binnenin een geschreeuw van pijn
Ik sta aan de afgrond
Ik plak mezelf weer bij elkaar
met onzichtbare lijm
Ingezonden door
Esmeralde
Geplaatst op
09-11-2021
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
PoezieReacties op ‘Ik sta aan de afgrond’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!