vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Een ufo
Wij zagen de zon groots ten onder gaan
ver achter de zee die amper nog brandde
wij het duinpad verlieten daar vandaan
naar de met kunstlicht verlichte straten.
Wachtte ons het huis in de gewone straat
wachtte ons het warme eten in de kamer
samen met 'een glas wijn en wat gepraat
wij de dag besloten en ik het touwtje zocht.
In de dromen alles echter verscheen
liepen wij op het pad dat wij kenden
er achter ons iets groots verrees
een schijf met duizenden verlichte ramen.
Guido van Geel
Ingezonden door
guido
Geplaatst op
24-10-2021
Over dit gedicht
'Je weet niet wat je ziet', zei de scepticus en dat klopte
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
GuidovangeelReacties op ‘Een ufo’
-
een kans van 1 op een miljoen, zongen ze
rita arends - 28-10-2021 om 14:01
-
ik ken het beeld de ogen neus en oren als kerktorens die niet weten waarheen te wijzen.
Istvan Koning - 29-10-2021 om 13:11
