De lege brooddoos

Van koude wakke fritten,
een pakje chips,
een sneetje zonder beleg,
vers heel misschien,
als je echt geluk hebt

Tot pizza heel klam,
pover gevuld,
minder kan,
helemaal leeg dan,

Zovelen van onze kinderen,
meestal zelfs de allerjongsten,
dat beeld zo vaak, té vaak,
op hun bord,
in de eetzaal op school,
na opening van hun brooddoos,
en neen hoor,
ze worden het niet gewoon,

Wat ze voelen,
best zoveel meer dan hun maag met krampen,
vooral verwarring en onbegrip,
wanhoop eigenlijk,
zo jong al,
het treft hun in merg en been,
een stukje hoop, een stukje mens armer,

Straks naar huis,
zou het,
een warme thuis