Ik kan het niet meer aan

ik kan zo niet meer door mijn leven gaan,
ik kan zo niet in mijn schoenen blijven staan,
er is een masker voor mijn gezicht,
en niemand die zich op mijn binnenste richt,
laat mij gaan,oh alsjeblieft,

ik ben toch bij niemand geliefd,
niemand die echt om mij geeft,
niemand die echt met mij meeleeft
ik kan het niet meer,
richt op mij met een speer,

bevrijd mij uit deze nachtmerrie,
bevrijd mij van deze kutherrie,
laat mij maar gaan,

zo moeilijk is het niet,
ik vraag maar een ding: verlos mij van mijn verdriet,
ik weet, jullie zullen me niet missen,
jullie zullen me toch uit je gedachte wissen,
want niemand heeft me ooit in zijn gedachten opgeslagen,
ik heb me altijd maar moeten verlagen,
maar dat is nu voorbij,
want dalijk is dit lichaam niet meer van mij!