Raadselachtige landloper

Dromend over de zwevende zwaluw
in de verte van het winterland
met de Spaanse zon in jouw hart
konden we hoge bergen beklimmen.

Maar misschien zijn we nu te oud
voor in een tent in de kou
en hou ik je slechts bij me
om te kunnen dromen over bergen

een onherbergzame gedachtegang
in het holst van de nacht gekomen
een schim uit het verleden.

Met de taal die we spraken
konden we verhalen formuleren
maar misschien was het slechts taal
om elkaar te achterhalen
in frisheid van de ochtend

jij houdt mij slechts bij je
om te blijven dromen over zwijgen
stille eenzaamheid is ondraaglijk
in het duister van de nacht.

Waarom koester jij mijn dromen
omdat de maan weer naar je lacht

is alles wellicht zinloos
achter horizon verdwenen
raadselachtige landloper
in de echo van jouw stem

in mijn intieme droom
in stille hoop verloren.





© mobar