vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Zo alleen
jou lach deed de zon schijnen
jou ogen van geluk
jou lippen op de mijne
dat beeld kan niet meer stuk
nu zijn het mijn tranen die rollen
weet je nog?
wij waren voor altijd
dat had je me belooft
mijn hart in duizende stukjes
met jou in me hoofd
jou blik deed alles verdwijnen
ik lekk wel verdoofd
ik wil dat gevoel weer opnieuw
kon dat maar
helaas zijn wij voor de rest van ons leven
gescheiden van elkaar .
Ingezonden door
aron van oosten
Geplaatst op
22-03-2009
Over dit gedicht
voel me zo aleen
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Zo alleen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
