vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Toen
Was het nog maar toen.
Toen ik nog bij hem kon zijn.
Toen ik nog kon huilen met hem om de hoeveelheid pijn.
Dat was zo fijn.
Toen ik nog bij hem kon zijn.
Het is allemaal zo vaag.
Kan ik nog ooit bij jou zijn,
is mij vraag..
Dan kunnen we weer samen lachen.
Want dat was zo fijn.
Dan kunnen we weer samen dollen.
En lekker in de modder rollen.
Ingezonden door
Mnonnske
Geplaatst op
21-03-2009
Over dit gedicht
Omdat ik de tijden met mij allerliefste opa mis, en hem echt helemaal nooit meer zal vergeten! IK DENK ALTIJD AAN JE.
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Toen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
