1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Automatisch
Een leven op rails
Rijdend naar zonsondergang.
Controle is er maar deels,
Slachtoffer van zelfbedwang.
Dromen, ervaren, leven.
Veiligheid staat verheven.
Nooit denken aan pret,
Bij elke stap die “ik” zet.
Wat moet je er mee?
Automatisch over elke tree.
Ingezonden door
stand
Geplaatst op
31-01-2021
Over dit gedicht
Een gevoel dat ik soms heb. Een leven vol keuzes die ik niet neem
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Automatisch Leven Veilig Verveel WaaromReacties op ‘Automatisch’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!