Twee jaar niet meer hier

Mijn moeder nu twee jaar niet meer bij mij
de jaren zijn snel voorbij gevlogen
er ging bijna geen dag voorbij
dat ik aan je dacht met tranen in mijn ogen
het gemis dat slijt zeer langzaam
de dagen zijn anders ingevuld
al ben je nog zo ver hier vandaan
mijn gedachten zijn af en toe verhult
in mooie en droevige beelden
de muziek die ik beluister van ons samen
wij die ons nooit geen dag verveelden
wij die vaak bij elkaar kwamen
een luisterend oor was je voor mij
een warme veilige haven
bij jou zette ik mijn zorgen opzij
je belde in paniek en ik kwam opdraven
dat hoorde er nu eenmaal ook bij
je angsten en paniek speelde je parten
de eenzaamheid kroop bij je naar binnen
je geheugen ging langzamer opstarten
dankbaar dat je bespaard is gebleven
de corona tijd van onzekerheid en verdriet
daarin hadden wij samen niet kunnen leven
moet er niet aan denken dat ik je daar achterliet
alleen in de onzekerheid en niet bij je te zijn
je bent nu ook alleen gestorven
maar we hebben nog veel lol gehad
ik wist er komt ooit een morgen
dat er afscheid genomen moest worden lieve schat