vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
verjaardagskalender
de verjaardagskalender op mijn toilet
heb ik nu voorlopig maar weg gezet
van alle lieve mensen daarop vermeld
leeft misschien nog maar de helft
zo langzamerhand heb ik meer
vrienden onder de doden, zij die
mij zo lang hun vriendschap boden
verdwijnen geleidelijk aan allemaal
zo af en toe komen ze in mijn
herinnering langs, hoor ik in
gedachten weer hun verhalen
ze zijn nooit helemaal verdwenen
maar de kalender doet nu pijn
ik wil er niet meer op kijken, het
herinnert teveel aan sterfelijkheid
die kalender wil nu het liefst kwijt.
© Rita Arends
Ingezonden door
rita arends
Geplaatst op
25-01-2021
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
VerjaardagReacties op ‘verjaardagskalender’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
