Regen valt droevig naar beneden
Regen valt droevig naar beneden,
het geeft een donker aangezicht
de zon is moegestreden
toch voel ik me enigszins verlicht.
De kaarsjes binnen branden
en stralen warmte uit.
Als ik zo in de vlammen kijk
denk ik aan de volgende morgen
en voel ik me van binnen rijk
ken ik voor even geen zorgen.
Het koor zorgt voor klanken
die warmte uitstralen.
Net zoals de kaarsen die nu branden
geeft de Kerst gevoel van verlichting
zoals het reiken van elkaars handen
streven klanken naar een harmonische richting.
Dus laat die regen maar komen
de zon schijnt in mijn hart
net zoals vele verborgen dromen
geeft elke dag weer een nieuwe start.
Reacties op ‘Regen valt droevig naar beneden’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
