1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Melancholia auf Naxos

Uit 'Het romantisch avondmaal'

Waarom steeds de zee die steeds in mij speelt
steeds de donderende slag die opwaarts ruist
en zich weer hervindt in het rammelende grind
de vraag in de zee zoals in steen het beeld zich schuilt.

Gaan wij niet allemaal in de leegheid samen
samen door het helm met mos hier en daar
waar het zand weer gaat alsof wij er nooit waren
alsof wij er nooit lagen onder het gegroeide duin.

Gaan jullie maar, laat mij hier maar wachten.
Ik lees geen lijnen meer die getrokken zijn
geen vlucht meer van de zwenkende vogels.
Ik waai gewoon weg als het droog rollende schuim.

Guido van Geel

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

'Stil even, anders raak ik de draad kwijt', zei de breister en telde telkens 34

Geef uw waardering

Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Albrechtstrauss Guidovangeel

Reacties op ‘Melancholia auf Naxos’

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Melancholia auf Naxos