Als aan het begin van de cirkel

Uit 'Het absurdistisch universum'

Stond hij na al die jaren stil te luisteren
en hoorde helemaal niets te zeggen
of te kiezen uit deze zee van wegen
en zag een zon die onder de wolken scheen

moe was hij na al die jaren hier te verkeren
dan tussen alles hier zich neer te leggen
noch te keren op zijn wegen van weleer
voelde hij dat de nacht zijn nacht hem naderde

hoorde hij de stemmen eindelijk fluisteren
en zag op alles het antwoord zwijgen
noch de zekerheid die in de nevel stond
want wat het was, was simpel en rond.

Guido van Geel