DICHTVORM: lijklied
Lijklied, lijkdicht, lijkzang ,grafzang, lamento, legie, klaaglied, treurlied, nenie, requiem, treurzang is een gedicht dat ter gelegenheid van de dood van iemand waarom we treuren gemaakt wordt en vaak diens goede kenmerken opsomt. Ik ga het noodlot niet tarten en neem een bestaand voorbeeld. Het is een gedicht van A. Marja
MOMENT SENTIMENTAL
Mijn kleine moeder met je rode haar,
Eens werd je ginds in een zwart graf gelegd,
Een dominee heeft, galmend, aan de baar
Enkele verzen uit Godswoord gezegd.
Ik was een kind van nog geen veertien jaar;
Hoe zwaar viel het verbitterde gevecht
Tegen mijn tranen, want het stond zo raar
En buurman had: wees dapper vent, gezegd.
Wees dapper, ja maar nu ik in de nacht
Na al die jaren waak, en onverwacht
Je rode haar zie en je zacht hoor spreken,
Geeft noch Gods woord, noch buurmans raad mij kracht
De tranen te weerstaan, die aan mij wreken,
Dat jij ginds ligt en ik nooit aan je dacht.
A. Marja
Ingezonden door
marc van leuven
Geplaatst op
15-11-2020
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Metrum RijmschemaReacties op ‘DICHTVORM: lijklied’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
