1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

broos

(uit ‘verdrinkwater’)

broos
als het dunne laagje ijs
in het vroege winterlicht
mijn adem schrijft witte nevelslierten
h e l p schrijft mijn mond
maar de oever is ver
het water diep
het ijs te broos
mijn bevroren roepen breekbaar
misschien toch ziet iemand
de rooksignalen van mijn mond
en denken zal
daar midden op dat meer
staat een enkele ziel
die zijn weg terug
niet durft te vinden
en met wat vrinden
mij alsnog de hand komt reiken

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

tussen angst en hoop

Geef uw waardering

Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Eenzaamheid Roepomhulp

Reacties op ‘broos’

  • 'Het was zo koud dat wij de woorden eerst moesten opwarmen om te kunnen horen wat we zeiden', zei de koksmaat van Willem B. toen hij behouden thuis kwam.

    guido - 08-10-2020 om 16:56

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

broos