1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Azijn
Het kan in het land
waar zij hun toevlucht zochten
verlaten door hun eigen ik
verwaaid in onnozelheid
Schelden tieren ongeremd
lucht het hart van idioten
onwetend hoe zielig zij zijn
kleine despoten
Geestig is alleen hij
die schelden en tieren
lachend doet verbleken
stopt in hun wild gemoed
Ingezonden door
Bodie
Geplaatst op
20-08-2020
Over dit gedicht
Ervaren door menigeen
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
KleurReacties op ‘Azijn’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!