mijn geweten

mijn geweten is zo'n onding
keurt veel te veel dingen af
gunt me nooit eens een pleziertje
van de wieg tot aan mijn graf

wil ik eens heerlijk chillen
lekker lui bakken in de zon
vraagt mijn geweten wanneer
ik ook alweer met opruimen begon

zou ik zo graag eens winkelen
zonder dat kassa gedoe,
dan zegt dat stomme geweten
pas jij maar op hoor, nou moe

kon ik hem maar vakantie geven
wat was dan mooi mijn leven
zonder die pottenkijker in mijn hoofd
die mij te vaak van mijn rust berooft.

© Rita Arends