Wolken

Wolken jagen aan het firmament
Pluvius bereidt zijn passie voor
donkerte haast ongekend
ontneemt het daglicht zijne gloor

Plenzend ontlaat zich deze dag
mijn kraag beschermt onvoldoende
zoek beschutting waar het kan
en dan is daar dat wonder

Een deur staat wagenwijd open
nood mij binnen te gaan
de ontvangst is weldadig
ik laat het maar begaan

Drogend door haar zachte handen
laait bij mij een vuur
kleding wordt wild weg gesmeten
deze ontmoeting is echt puur

Nagenietend liggen we stilletjes
nog verstrengeld in elkaar
als de zon zich weer laat gelden
beken ik haar

Kan geen naam geven
aan jouw liefde vol vuur
wil dit nog meer beleven
maar dan van langere duur.