vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Ijsheiligen
tot grote verbijstering
vroren ijsheiligen
vannacht bloesems
en knoppen kapot
alsof de strop
door corona
ons de adem al
niet deed stokken
schone lucht in
het met sterren
bezaaide zwartblauw
veroorzaakte strenge kou
net als de immense
droogte op grote hoogte
door het overvloedig
zonnig lenteweer
rookpotten en nevels
ze waren te laat
er komt geen oogst die
dit jaar de veiling nog haalt
wil melker
15/05/2020
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Ingezonden door
wil melker
Geplaatst op
15-05-2020
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Ijsheiligen Natuur VorstReacties op ‘Ijsheiligen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
