De Maltezer kruik

Dat de keizer in zijn voorbijgaan vergat
de rotsen die zich verheven te bevolken
kropen de kwastvinnigen al aan land
om hun vaandels en kampen op te richten

Nog woedt de slag met wisselende kansen
noch weet het steen zich te verschansen
in het laatste resterende hoge bolwerk
waar een nazaat op een uitbrak broedt

Overal roesten de afgeworpen kurassen
van weggevlogen plagen die kwamen
die gingen na het sessiel voorbijgaan
naar de altijd wachtende horizonnen

Dat de keizer vergat is nog daar aan toe
dat de rotsen her en der nog braak liggen
doet niets aan die hele grote kruik af
dan dat die veel te vaak ervoor barstte.

Guido van Geel