Stilte daalde neer

Stilte daalde neer
over de sloot
diep bevroren wit besneeuwd
slechts een zwarte kraai
scherp afstekend tegen de lucht
vloog op

Het land verstild verlaten
kleurde langzaam
van violetroze naar purpergrijs
wachtend op de avondval
het geblaf van een eenzame hond
ten spijt

Een dag ten einde
niets te horen niets te zien
slechts zijn dampende adem
traag omhoog klimmend
in het licht van een volle maan