een vrouw als jij

De wilde jaren zijn voorbij,
maar hartstocht is er nog steeds bij als ik je rondingen kan strelen,
de passie uit je oog mag stelen,
je wangenblos kan aaien en “en passant” eens rond mag graaien.

Elke dag als we ontwaken wens ik je teder aan te raken,
onze blote lijven tegeneen te wrijven,
je borsten zacht te kneden
en je naaktheid uit te kleden.

Van Gogh valt door ’t gordijn in stippen
en pasteelt met ochtendgoud je lippen.
Een clair-obscur dwaalt rond je ogen,
Je buik, Zaha Hadid, vloeiend gebogen.

Iets te traag trek je beha en slipje aan.
Het brengt me in de waan dat bloemetjes gaan bloeien.
Het schouwspel blijft me hitsig boeien,
maar ’t wordt wachten tot de avond valt
en Valentijn zijn waar uit stalt.