vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Gelijk Atlantis
Een kolkende rivier
vreugde
ongetemde krachten
tomeloze passie onbegrensd gevoel
de hemel scheurt open
Een rots
in zee verdwenen
zwarte aarde verloren angsten
mysterieus en donker
jij
gelijk Atlantis het mythisch onbereikbare
Ingezonden door
Edward
Geplaatst op
15-04-2020
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Reflectie Teloorgang Troost WeemoedReacties op ‘Gelijk Atlantis’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
