Mijn hond

Een traan over mijn wang
niet wetend waar naar toe
'n vlugge haal van een trillende hand
kan niet verhelen
dat droefheid mij overmand

Stil weggedoken in een hoekje
mij zo toe vertrouwd
probeer ik met een glimlach
mijn grote verdriet te verbergen
toch helpt het niet

de wereld draait gewoon door
maar ik wil dat niet zien
hij heeft toch meer verdiend
mijn alle grootste vriend.