Je begrijpt me niet

Je denkt dat je me begrijpt,
maar geloof me, dat doe je niet.
Je kunt niet weten hoe het voelt,
alsof je alles door mijn ogen ziet.

Als je merkt dat ik kwaad ben,
en je je weer eens overal mee bemoeit.
Dan ga je weer zo zielig doen,
terwijl je het alsmaar meer verknoeit.

Dat je het er niet mee eens bent,
boeit me dus geen ene zak.
Maar hoe je me dat dan verteld...
Ik denk dat ik het anders aanpak!

Om mijn woede te uiten,
schrijf ik dit gedicht.
Je hoeft niet zo zielig te kijken,
want je wéét dat je zo ruzie sticht!

Als je toch merkt dat ik kwaad ben,
waarom hou je dan niet op?
Hou gewoon je mond over hem,
anders zet ik deze vriendschap stop.

Dan doe je een beethje voorzichtig,
en komt niet meer zo dicht bij me.
Schrijft dan weer die onnozele gedichten,
maar hou die alsjeblieft bij je!