vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Een roer
Redeloos zwalkt een schip,
over oceaan en zee.
In een ruwe kolkende wind
drijft het met de stromen mee.
Weerloos in natuurgeweld
in een mateloos gevaar.
Dreigt door storm geveld
en de lading is zo zwaar.
Door ware stuurmanskracht,
trotserend, weer en element,
vaart ’t schip door duistere nacht.
Wie deze krachten kent,
maar toch niet is bevreesd,
die heeft als roer de Heilige Geest
Egbert Jan van der Scheer
10-03-‘09
Reacties op ‘Een roer’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
