De vermoeide oorlog
Gevechten overal, de bombardementen ruiken
Soldaten roepen overal van angst en pijn
Soldaten voelen zich kinds en klein
Mensen sluiten zich op zoals vissen in fuiken
Sociale contacten van mensen vallen in luiken
Oorlog voeren enkel voor een denkbeeldige lijn
Bloed vloeit open als een fontein
Alles en iedereen wangebruiken
Oude mensen hebben vreselijke herinneringen
Zien hun kennissen lijden tot de dood
Geen vrienden zoals op het niemandsland
Doden met veel aarzelingen
Enkel de klaproos met positief rood
Voorzichtig zijn op de heuvelrand
Ingezonden door
SenneDW
Geplaatst op
29-01-2020
Over dit gedicht
Een sonnet over de oorlog, dat ik voor school moest maken
Foto's
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
OorlogReacties op ‘De vermoeide oorlog’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
