ROZE ROOS
Roze Roos.
Je keek nog even naar het
bloemen tapijt van mooie roze rozen.
Je begroette nog eens de bomen
en dankt de zon die volop scheen
doorheen de kleurpracht van bloemen.
Als donzig deken lag jij daar in
de hemel te bewonderen
en je zeii dat het goed was.
als slapend sluit je , je ogen
en je lippen zwijgen stil
is jouw nu in eeuwige rust.
Vandaag zaaien we jouw
herinneringen op het tapijt uit
en kijken wij nu door het raam heen.
Naar de bomen, bloemen waarvan jij hield.
Wij houden van jouw, roos
en houden ze nog even vast
tot dat we jou laten gaan
Dichter Peter Van Robays
Geschreven naar aanleiding van ,overleden moeder.
https://sites.google.com/hotmail.com/dichter-petervanrobays
Ingezonden door
Peter Van Robays
Geplaatst op
25-01-2020
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘ROZE ROOS’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
