vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Kom je naar huis?
Kom je thuis?
kom je naar huis?
ik verlang jouw adem in mijn nek
ik verlang naar jouw kleine moedervlek
we moesten elkaar zó lang missen
hebben ook zo veel zitten kissebissen
maar nu is alles klaar en helder als kristal
na de bergtop was er een diep dal
laat ons zoenen en strelen en liefhebben
laat de liefde aan ons deelhebben
ik voer je mee naar opperste regionen
en morgen pluk ik je een tuil duizendschonen.
Ingezonden door
RonDietvorst
Geplaatst op
12-01-2020
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
OppersteReacties op ‘Kom je naar huis?’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
