Opwinding
Een gevoel van opwinding
Bij één enkele aanraking.
Zwetende handen
Wanneer de zijne in de jouwe belanden.
Vingers die in elkaar verstrengeld raken
Bij het gefluister van dat ene woord,
Maar uit angst dat je een fout zou maken
Hoop je dat hij je onzekerheid niet hoort.
Soms heel onverwacht
Voel je even een ongelooflijke aantrekkingskracht.
Je hart raast aan tweehonderd per uur,
Koude rillingen over je heen
Je raakt even overstuur,
Een uitleg hiervoor vind je niet meteen.
Zijn handen woelend door je haren,
Die onvergetelijke blik in zijn ogen
En helemaal over je heen gebogen,
Blijft hij urenlang naar je staren.
Een knipoog, een streling of een zoen,
Het komt allemaal op hetzelfde neer.
Je blijft voor eeuwig zijn kleine kapoen
Zonder jou kan hij echt niet meer.
En wanneer hij teder naar je lacht,
Besef je dat hij al levenslang op je heeft gewacht.
Hij tracht je gevoelens te verstaan,
Verlangt met jou naar bed te gaan.
Je bent de enige die opnieuw kleur in zijn leven heeft gebracht.
Hij droomt ervan 's morgens naast jou te ontwaken,
Ondergedompeld in hetzelfde laken
En terugdenkend aan de voorbijgaande nacht
Weet hij dat het jullie relatie sterker heeft kunnen maken
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
19-04-2007
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
OpwindingReacties op ‘Opwinding’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
