vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De tank
Uit 'Fietsen'
Feestelijk begroet de tank de Polen
die man na man de huizen spaarden.
Beter stond daar Wilhelmina kordaat te zwaaien
ja, ja, zichzelf, het volk en de koelte toe.
Ach, wat zal het na zo lang nog deren
dat ding is toch al jaren hersendood
en de Polen man aan man één kamer
rijden nu toch best in goede Duitsers rond.
Weet dat er ook een zwarte Madonna staat
dus voor het geval je aan het gedenken slaat
kun je dat daar nog keer op keer proberen
en het blijft leuk met een glas te heffen toe.
Guido van Geel
Ingezonden door
Geplaatst op
06-01-2020
Over dit gedicht
'Nu het nog kan', zei de raad en hij was zelf al bijna honderd.
Geef uw waardering
Op basis van 14 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Social Media
Tags
Breda GuidovangeelReacties op ‘De tank’
-
alles verdwijnt in het verleden, wat er overblijft is slechts heden
rita arends - 07-01-2020 om 08:45