Eeuwigdurend
Nu ik me begeef in het ontastbare
en jij rouwt om mij, denk dan aan
al de kusjes die ik je onophoudelijk gaf.
-
Herinner jij je ook de slagen
van mijn hart, een hart dat
alleen nog klopte voor jou.
-
Daar waar jij je begeeft,
let op kleine veranderingen.
Voel het briesje dat jou vergezelt
op warme dagen.
-
Aanschouw de wolken die ik
verdrijf en baad je onophoudelijk
in het licht.
-
Woorden kan ik niet meer duiden,
vanuit het hofje daar waar ik zweef.
Ik kan wel eeuwigdurend van je houden
ongeacht in welke vorm ik verder leef!
------
Ingrid van der Weegen 2019
www.debronmedia.com
Ingezonden door
Ingrid van der Weegen
Geplaatst op
06-11-2019
Over dit gedicht
Op dit gedicht rust copyright.
Foto's
Geef uw waardering
Op basis van 25 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Eeuwigdurend Liefde Overlijden Rouw Troost WarmteReacties op ‘Eeuwigdurend’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
