opgegaan in stof

Laat me niet los,
fluisterde ik terwijl ik zag hoe het leven jou verder nam.

Verlaat me niet, nog niet.
Snap dan dat me kracht door jou kwam.

Door jou stond ik op,
zelf na het gevecht met de chaos in mijn hoofd.

Door jou durfde ik te vechten,
ik mocht niet opgeven dat had ik jou beloofd.

Wij zoude samen zijn.
Samen blijven, samen gaan.
samen omvallen of sterk blijven staan.

Ik ken mijn leven niet,
nog niet zonder jou.

Zonder jou wil ik mijn leven niet,
Er kan niemand zijn waar ik zoveel van hou.

Ik keek op, mijn handen waren leeg.
Ik stond hier alleen.
Zoveel worden, woede, maar ik zweeg.

Mijn stil zwijgende pijn maakte me vlak en dof,
Er is niets wat ik nog doen wil.

Alles is verdwenen,
opgegaan is stof