Een boze geest

Uit 'Het geriatrische testament'

Ik weet, ik mag niet klagen, niet klagen
maar je moet het in stilte dragen, zei
mijn moeder als ik ooit eens een pijntje had
en zij kon het weten dat, dat echt zo was.

Maar ik ben aan het kwakzalven geslagen
met allemaal tubes uit dure doosjes vol
spiredol, middelgaan en van de homeopaten
uit wortel en tak getrokken essenrol

of hoe die zooi ook allemaal heten mag.
Ik smeer, ik lijd, wrijf en masseer het koud
op mijn door pijn en oei geschrokken vel
met stinkende slierten wel tig keer per dag

en zeg me nou niet, 'stel je niet zo aan'
want er huist in mij een hele boze geest
een alles verwoestend sadistisch beest
waarmee ik, held zijnd, de strijd ben aangegaan.

Guido van Geel