1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Twee zwarte ogen
Twee zwarte ogen beloerden mij in de trein
Wat zou er zijn? Wat zou er zijn?
Die koele blink van dat halve gezicht
Zonder emotie, zonder licht
Zwarte kijkers recht naar mij gericht
Veel te koel, veel te dicht
Wat had ik misdaan, wat deed ik fout?
Ik braaf en lief als een hertebout
De vragen kwamen, maar antwoorden op slot
Waarom dat kille moment weet enkel God
Reacties op ‘Twee zwarte ogen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!