Het ligt aan

Elke keer opnieuw,
een zwoele steelse blik.
Als ik het toch weer flik,
ligt het dan aan mij?

Zelden ben ik me bewust,
van de implicaties.
Vaak worden het frustraties,
maak ik dat bij ze los?

Ze zijn dezelfde soort,
elke keer maar weer.
Smaken ze naar meer,
zijn ze te los en vrij?

Die kriebels in mijn buik,
de prikkels in mijn pik.
Als ik het toch weer flik;
ze buigen door mijn tekst.

Maar er zijn er ook een paar,
die me beflirten voor tien.
En elke kans schoon zien,
het ligt aan mij en hen.