Fikse vangst

De zee toont een parelmoeren glans
met de kleur en het aanzien van oud lood
golven wiegen er een schijnbaar onomkeerbare dans
aan de einder zakt de zon in zacht perzikgeel-oranjerood

op het kabbelende water horen we een hoop geschreeuw
die komt niet van de deftige zeekoeten
maar van een wipjes makende hongerlijdende zilvermeeuw
geen waterpolitieagent kan hem daarvoor beboeten

de meeuw wacht tot ze de afval gooien
van de binnenkomende volendammer bunschuit
hij zal zich werpen tussen de haringkoppen die ze strooien
dan is de maag weer bedaard tot de volgende vissersschuit.