vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Tocht in eenzaamheid
Altijd onderweg maar niemand weet mijn doel
en heeft enig weet van mijn verdriet en mijn gevoel.
De tocht die ik aan het begaan ben in alle eenzaamheid
De tocht waar ik onderweg geen enkel obstakel vermijd.
Geen confrontaties uit de weg zal gaan
en me door muren heen zal slaan.
Gevechten aan zal gaan en door zal vechten als nooit tevoren
En door zal gaan ook al is de strijd heb verloren.
Opgeven is namelijk voor mij niet langer aan de orde
Wil ik weer gewoon een mens zonder masker worden.
Ingezonden door
Alive
Geplaatst op
11-06-2019
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
EenzaamReacties op ‘Tocht in eenzaamheid’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
