vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De ijsheiligen
Ik adem de lente uit
ik toverfluit
alles om in groen
ik plens een bui op zijn tijd
dat is te doen
ik bliksem soms een straal
naar waar de nachtgaal
zijn hoge tonen resoneert
terwijl hij van zijn tak opveert
ik vorst soms in de nacht
daar waar de ochtend wacht
de ijsheiligen zijn weg rond half mei
dan bloem ik de geraniums er ook bij.
Ingezonden door
RonDietvorst
Geplaatst op
01-05-2019
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
LenteuitReacties op ‘De ijsheiligen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
