vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Zeemonster
Gij, dwaas zeemonster met kwalogen in het plafond.
Wat zit gij toch te schijnen hier altijd in het rond.
Hou toch op met turen en mij altijd te begluren.
Ik ben hier om te slapen, ook al is het slechts acht uren.
Laat mij met rust, gij vieze vuile zeegeest.
Gij die altijd licht geeft om ter meest.
Doe mij de duivel niet langer aan.
Of met uw bestaan is het weldra gedaan.
Een weldoordachte klik op de schakelaar.
Dan ben ik gered en is de zoete nacht weer daar.
Ingezonden door
Autisme Storm
Geplaatst op
22-04-2019
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
ZeemonsterReacties op ‘Zeemonster’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
