1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Sneeuw

Steeds meer vlokjes vallen naar beneden,
ze bedekken de straten, de huizen, de steden.
Steeds lastiger wordt het om onderscheid te kunnen maken,
en niet van de paden af te geraken.

Vaag herken je het bankje op het plein,
en denkt terug aan hoe die ooit schitterde in de zonneschijn.
Ook de bomen hebben al hun blad verloren,
onzichtbaar is nu tot welke soort ze behoren.

En plots is echt alles wit bedekt,
zie je niet meer tot waar de horizon zich strekt.
Alle lijnen zijn vervaagd, contrasten verdwenen,
alles zo bekend, behoort nu tot het verleden.

Zo ging het ook met jouw brein,
onderscheid maken bleek steeds lastiger te zijn.
Familiebanden vervaagden al snel over de tijd,
en tijdsbesef raakte je ook volledig kwijt.
Herinneringen vervaagden, het verleden werd vergeten,
en namen van familie raakte steeds meer versleten.

Maar in jouw ogen zag ik, dat ondanks dat je me niet meer als kleinkind herkende,
Je me nooit bent gaan zien als een onbekende.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

ter nagedachtenis aan oma

Geef uw waardering

Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Dementie Oma Overlijden Sneeuw

Reacties op ‘Sneeuw’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Sneeuw