Je hoort me liegen

Er komen woorden over mijn lippen,
't is net een sprookje,
met witte stippen.

Ben een kabouter,
reeds zeer verveeld,
ik klim en klouter,
nog onbedeeld.

De rode top,
ik klim erheen,
maar niet erop,

Je hoort me liegen,
door woorden bedreigen tot,
ik mijn woord bereik.

Je ziet me vliegen zoals ik varen ga,
en hoort me lopen, daar waar ik stil sta.

Je ziet mijn rood met witte stippen,
voorzichtig liegend mijn kabouter tippen.