Hopeloosheid

Hopeloosheid

Een kunstenaar zonder kunst,
Een schrijver zonder mooie woorden,
Een dichter zonder gedichten,
En een reiziger zonder reis

O Moeder Aarde, wat moet dat nou met mij?
Waarom, waarom,waarom?
Is het mij dan niet bestemd?
Moet ik dan maar eeuwig problematisch zijn?

Dit is geen jaloezie, maar teleurstelling,
Ik maak me slechts zorgen
om mijn verscheurde Hart,
Nooit is het anders geweest, maar toch

Soms verlang ik naar het klein zijn,
Zo onwetend als je dan kunt zijn,
Als een eenzaam lieveheersbeestje,
Gedachteloos over een blad lopen

De toekomst interesseert me veel,
Maar weten zal ik het pas,
op de plaats en tijd zelf,
Zo zeggen de oude wijzen

Het enige wat ik wil zeggen,
Is dat ik angst koester,
Voor het afschuwelijke moment,
Dat de klok niet meer zal slaan