vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Spiegel van God
Vergeeld esdoornblad
Drijvend over donkere wateroppervlakten
Oppervlakten die het wolkendek weerspiegelen
Alsof God zijn schepping in tweevoud wil aanschouwen
Zijn glimlach toont zich in de waterspiegel
Aan hen die het willen opmerken
Het esdoornblad waait richting mijn uitgestrekte hand
Bijna geruisloos als een gift
Ik pak het op en glimlach terug
Deze spiegel zal nooit verstoffen...
Ingezonden door
Mandy Bos
Geplaatst op
16-09-2018
Over dit gedicht
Voor mijn overleden opa, die ik tijdens zijn laatste weken voortduwde in de rolstoel door herfstig landschap.
Foto's
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
HerfstgodReacties op ‘Spiegel van God’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
