vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Zonder applaus
ik zie het scherm
blijdschap stralen
hoor hoe kleur en beweging
verhalen van gelukkig zijn
weet dat
onzichtbare draden
alles besturen waar
wij maar naar moeten raden
toch zijn het
geen marionetten
met voorgekauwde teksten
zij hebben hart voor de zaak
zijn gekozen om
hun warme empathie
de sociale vaardigheden
in het bereiken van de ziel
maar zonder applaus
kunnen zij niets geven
krijst stilte eenzaamheid terwijl
iedereen hen de status benijdt
wil melker
24/06/2018
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Ingezonden door
wil melker
Geplaatst op
24-06-2018
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Maataschappij MarionettenReacties op ‘Zonder applaus’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
