vorige gedicht
vorige gedicht
Alleen
Ik raak je kwijt
mar weet at het me spijt
van al die dingen die e tegen mij zei?
dat ik dacht je het meende
maar nu voel jij je vrij
in het begin zei je ik zie je graag
hoe lief je ook altijd naar me keek
hoe echt het ook leek
alles was niet waar
zei je dat dan zomaar?
soms is het leven rot
maar door jou gaat mijn leven nu kapot
ik kan je niet laten gaan
ik wil niet in me eentje voor het leven staan..
Reacties op ‘Alleen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
