vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
de tijdrover
Zegt u eens,
mijn beste rover...
Waarom steelt u toch de tijd?
Die mij zo continu verblijd?
Waarom steelt u de seconden?
Die mij nu net zo prachtig stonden?
Graag, wil ik u vragen...
Waarom vreet u toch?
Aan al mijn dagen?
Heb ik gezegd,
dat u bij tafel aan mocht schuiven?
Heeft u het recht,
tot consument?
Een ware tijd rover...dat is nu werkelijk, wat u bent.
En tegelijkertijd,
tot mijn grootste ongenoegen,
een rupsje nooit genoeg.
Ingezonden door
Anne Sax
Geplaatst op
08-05-2018
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Dimensie Eindigheid Filosofie TijdReacties op ‘de tijdrover’
-
'Komt tijd, komt raad', zei Augustinus en beleed zijn onwetendheid. Mooi vers.
guido - 14-05-2018 om 08:47
