De Schlemiel

Daar sta je dan met je grote bek.
Niet in staat je te uiten naar haar.
Met je gevoelige hartje in je hand.
Hortend en stotend breek je je nek.

Daar sta je dan jij kleine man.
Die niet weet wat hij doen moet.
Nu zij de deur heeft dichtgedaan.
En jij maar niet verder kan.

Daar sta je dan jij grote vent.
Met je broek open op die plek.
Waar zij jouw heft in handen nam.
En jij weer overdonderd bent.

Daar sta je dan jij imbeciel.
Rokend, briesend en voor aap.
Omdat je als vanouds weer eens.
Over jouw vage grenzen viel.